HomeJongeren › Pubers

Transgenderidentiteit bij pubers

De groep die in westerse landen sinds 2010 de grootste stijging laat zien. Wat is er bekend over context, ontwikkeling en klinische beoordeling?

Korte definitie

Onder transgenderidentiteit bij pubers wordt verstaan: een zelfgemelde transgender-identificatie of dysforie die zich tussen ongeveer 12 en 18 jaar manifesteert. Sinds 2010 is dit cohort in westerse landen sterk gegroeid, met een verschuiving naar bij geboorte vrouwelijke pubers en frequente comorbide GGZ-problematiek.

Demografische verschuiving

Verwijzingen naar jeugdgenderpoli's stegen tussen 2010 en 2020 in het VK met een factor ~25, in Nederland en Scandinavië in vergelijkbare ordes [1,2]. De verhouding bij geboorte mannelijk : vrouwelijk verschoof van ~2:1 (vóór 2010) naar ~1:2 of meer (na 2015) [1].

Comorbiditeit

De Cass Review (2024) en de Finse 2020-richtlijn beschrijven hoge prevalentie van autisme, ADHD, depressie, angststoornissen, eetstoornissen en trauma in deze groep [1,3]. In sommige klinische cohorten heeft 30–80% een aanvullende GGZ-diagnose. Zie Comorbiditeit.

Klinische beoordeling

Internationale richtlijnen pleiten voor brede diagnostiek bij pubers: niet alleen genderbeleving maar ook ontwikkelings­geschiedenis, gezinscontext, peer- en social-media-gebruik, en mogelijke trauma. Snelle conclusies en onomkeerbare stappen worden bij minderjarigen ontraden [1,3].

Wat ouders kunnen doen

Zie Mijn kind zegt transgender te zijn en Gesprek aangaan. Kort: luister, stel open vragen, doe geen beloftes, en zoek bij twijfel of leed professionele begeleiding.

Veelgestelde vragen

Bronnen

  1. Cass H. Independent Review. NHS England; 2024.
  2. de Graaf NM, et al. Sex ratio in children and adolescents referred to GIDS. Arch Sex Behav 2018;47(5):1301–1304.
  3. COHERE Finland. Recommendation 2020.

Laatst herzien op 16 mei 2026 — Redactie Stichting Genderinfo i.o.